امامى را كه علم « 1 » از خدا و رسول خدا « 2 » در خصوص « 3 » هر واقعه فراگرفته . و اطاعت نمودند آنچه را خداى عزّ وجلّ در قرآن مجيد امر به آن كرده « 4 » در آنجا كه فرموده‌اند « 5 » : « فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ » « 6 » يعنى سؤال كنيد از اهل دانش اگر ندانيد . و در آنجا كه فرمودند : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ » « 7 » يعنى اى گروه مؤمنان ! اطاعت كنيد خدا را و رسول خدا را و آنهايى را كه به « 8 » فرمان خدا و رسول مطّلع و آگاهند . و امّا آنچه مىيابى از اجتهاد نمودن بعضى از متأخّرينِ علماى شيعه و تصنيف كردن كتابها در اصول فقه سببش شبهه‌اى است كه به مخالفين « 9 » در وضعِ اصول رو داده « 10 » و اين شبهه در علماى شيعه سرايت كرده ، چنانچه بيان آن در بعضى كتب مفصّلًا شده . با آنكه احتمال دارد كه اوّلًا مصلحتى در آن ديده و رعايتِ مماشات با مخالفين نموده باشند تا گمان نكنند كه اين نوع علوم دقيقه در اين قوم يافت نمىشود ، و اين معنا بر جماعتى كه بعد از ايشان آمدند مشتبه شده سرايت در امثال ايشان نيز نموده باشد « 11 » . و بر هر [ m . b 7 ] تقدير اين باعثِ نقصى در علوّ درجهء ايشان نمىگردد و سبب ملحق شدن ايشان به گروه اوّل نمىشود . و حاشا جناب عالى شأن اين بزرگان از امثال اين سخنان ، چه « 12 » اين جماعت حقّ بسيارى بر فرقهء ناجيه دارند به سبب رواج دادن مذهب حقّ و بر طرف كردن تقيّه در بسيارى از شهرها ، امّيد كه خداى عزّ وجلّ ايشان را از ما جزاى خير داده با ائمّهء بزرگوارشان محشور سازد .

--> ( 1 ) . a + را . ( 2 ) . خدا / a او . ( 3 ) . s - آن مسأله و . . . در خصوص . ( 4 ) . a s + و . ( 5 ) . s a - اند . ( 6 ) . نحل : 43 . ( 7 ) . نساء : 59 . ( 8 ) . به / s a بر . ( 9 ) . مخالفين / s مخالفت . ( 10 ) . a + بود . ( 11 ) . باشد / a باشند . ( 12 ) . چه / s a چو .